اما از سوی دیگر زنده نگه داشتن این بازی ها و بهره جستن از اهداف متفاوت آن و نقش زنان ودختران جوان در اجرای کارگروه ورزشی مدارس می تواند نکته ی مهمی در دستور کار دبیران ومربیان تربیت بدنی مدارس دخترانه قرار بگیرد . سال گذشته بازی محلی را در دستور کار خود قرار دادم و با بازی (چۆ چۆ)  که از راهنمایی فضیلت با استقبال خوب بچّه ها  روبرو شد وشروع گردید .امید که این مهم همچنان ادامه یابد.

(شـــــــــــرح بازی)

چۆ  چۆ

عده ای از بچه ها در این بازی شرکت می کنند . هرکدام از آن ها یک چوب نیم متری در دست می گیرند . سرملا  تمام چوب ها را جمع می کند و به پشت سر خود می اندازد . به طوریکه چشمش به آن چوب ها نیفتد . سپس بدون آنکه به چوب ها نگاه کند ، بر می گردد و پایش روی هر چوب که قرار بگیرد ، صاحب آن چوب ، بقیه چوب ها را جمع می کند و در کنار هم بطور موازی به فاصله ی نیم متری می چیند . بعداز روی چوب ها لی لی می کند و می خواند :

هپک                 هپک

چۆ                    چۆ

نان و گوێز

اگر پای او به یکی از چوب ها برخورد کند ، آن شخص می سوزد . پس از سوختن ، سر ملا چوب او را می آورد و به طور عمودی در زمین فرو می کند و بقیه  بچه ها از فاصله ای معین  چوب ها ی خود را به طرف آن چوب  پرتاب می کنند . اگر کسی با چوب خود به آن چوب نزند ، چشم هایش را می بندند و باید کلاغ پر،  چند متری بپرد و از بازی خارج شود. بازی با فرد دیگری ادامه می یابد.

  RSS